Czym tak na prawdę jest rozcięgno podeszwowe? Czym charakteryzuje się ta struktura? Jakie są podologiczne i fizjologiczne konsekwencje jej uszkodzenia? Zapraszamy do lektury.

Troszkę anatomii stopy

Rozcięgno podeszwowe wchodzi w skład powięzi stopy. Nie jest mięśniem, jak sądzą niektórzy. Jest błoniastą strukturą o właściwościach tkanki łącznej. Rozpostarte od guza piętowego do głów kości śródstopia, łącząc się z mięśniem zginaczem krótkim palców, pełni funkcję pomocniczą dla reszty mięśni podeszwowych stopy.  Podłużny układ włókien rozcięgna silnie spaja kości stopy z piętą i nasadą palców. Zgodnie z prawami fizyki, ucisk, który działa na podeszwę w czasie chodu i biegu, jest równomiernie rozkładany na cała powierzchnię podeszwy, tworząc wyściółkę odporną na ciśnienie. Co więcej, prawidłowo napięte włókna rozcięgna sprawiają, że łuki stopy zachowują swoje optymalne wysklepienie. Zatem stanowi niezwykle istotne, biernie napięte usztywnienie podeszwy stopy. Tyle z anatomii…

pronacja_supinacjaDiagnoza problemu

Jak sami widzicie, ta, de facto, niezbyt skomplikowana w swej budowie struktura, pełni znaczącą rolę nie tylko w utrzymywaniu naszych stóp w dobrym zdrowiu i w odpowiedniej kondycji, ale wpływa także na postawę całego ciała! Wspomaga fazę przetaczania i odbicia stopy od podłoża, a także w pewnym sensie determinuje kurczenie się mięśni łydki. Jest końcowym elementem całego łańcucha zdarzeń, prowadzących w efekcie do ruchu. Często skutkuje to patologiami i urazami samego rozcięgna, jak i okolicy jego przyczepu do kości. Czym to się objawia? Przede wszystkim towarzyszy temu znaczny ból części piętowej w czasie treningu. Gdy uszkodzenie jest znaczne, ból pojawia się coraz częściej, także w czasie chodu, a nawet spoczynku. Często możemy też mieć wrażenie, że dyskomfort ten przenosi się na środkową część podeszwy i trwa nawet kilka godzin.

Czynniki predysponujące do przeciążenia rozcięgna podeszwowego?

  • Deformacje kostne, takie jak: stopa płaska, płasko-koślawa lub bardzo wydrążona,
  • Wzmożone napięcie mięśni łydki przez dłuższy czas, bądź urazy ścięgna Achillesa,
  • Nieprawidłowe lub osłabione napięcie mięśni pośladkowych,
  • Twarda nawierzchnia, po której biegamy i brak dobrze dopasowanych butów biegowych,
  • Niewystarczające przygotowanie do treningu (bez rozgrzewki i ćwiczeń stóp).

W przypadku spełnienia przynajmniej jednego z powyższych warunków, jesteśmy w grupie ryzyka – degeneracji rozcięgna podeszwowego. Przy przeciążeniu tej struktury, w okolicy piętowej rozwija się stan zapalny.

Wydawałoby się, że z reguły jest niewielki, bo trwa kilka dni, a po zastosowaniu środków uśmierzających ból, ten zanika… Nic bardziej mylnego!

Problemy dopiero wtedy się zaczynają, gdyż cała kaskada niekorzystnych procesów nabiera rozpędu. W czasie nieprzerwanych treningów, z tym zwyrodnieniem zmagamy się nawet kilka miesięcy. W wyniku tego, może dojść do osłabienia mięśni łydki, powolnego opadania sklepienia stopy, prowadzące
do dalszych deformacji, np. kolan czy kręgosłupa. Na skórze stóp zaczynają się pojawiać niefizjologiczne zgrubienia. Same palce i paznokcie również są w tym przypadku bardziej narażone na działania sił zewnętrznych, ze względu na nieprawidłowe ustawienie stopy w czasie biegu! Pojawia się problem z wrastaniem, schodzeniem paznokci, tworzą się odciski, modzele i wiele innych, przykrych w odczuciach, dolegliwości…

Ta strona została znaleziona dzięki:

  • fibromatoza rozcięgna
  • leczenie zgrubienia na rozciegnie
  • rozcięgno podeszwowe anatomia