Nadmierne rogowacenie naskórka to anormalne zagęszczenie pokrywowych warstw naskórka będące naturalną reakcją ochronną organizmu. Jeśli pomimo prawidłowej pielęgnacji, rogowacenie naskórka wzmaga się bez wyraźnej przyczyny, mamy do czynienia z patologicznymi zmianami w skórze i często także w tkance łącznej. Następstwem owych zmian jest powstawanie złogów, odcisków, brodawek, rozpadlin (pęknięć) skóry oraz stanów zapalnych.

Badania nad przyczynami suchości skóry dowiodły, że zwłaszcza kończyny dolne narażone są na powstawanie zaburzeń w pracy tętniczego i żylnego układu krwionośnego. Konsekwencją zaburzeń jest uszkodzenie wegetatywnych układów zakończeń nerwowych gruczołów potowych i łojowych. To sprawia, że poszczególne warstwy skóry nie otrzymują wystarczającej ilości płynów i lipidów. Suchość skóry może obejmować całą stopę lub jej część – wysuszony naskórek ma barwę żółtą, biało-żółtą, szaro-żółtą aż do brudnoszarej, może mieć zarówno stałą i spójną konsystencję jak również być kruchym, spękanym i łuszczącym się.

Nadmierne rogowacenie skóry obserwujemy przeważnie w miejscach najbardziej obciążonych: na pięcie i w obszarze stawów proksymalnych palców stopy oraz na zewnętrznej krawędzi podeszwy stopy, a także na czubkach palców – szczególnie w przypadku płaskostopia poprzecznego.

Przyczyny rogowacenia naskórka

Przyczyny rogowacenia skóry (keratogenezy) mogą być różne. Najczęściej wymieniane to:

  • podrażnienia wywołane przez bodźce zewnętrzne – tarcie i ucisk,
  • zaburzenia równowagi hormonalnej i zaburzenia wegetatywne,
  • cukrzyca, reumatyzm, zaburzenia pracy wątroby i nerek,
  • nieodpowiednie, źle dopasowane obuwie,
  • nadwaga,
  • długotrwałe stanie,
  • nieprawidłowe ułożenie szkieletu kostnego i deformacja budowy stopy.

Zdiagnozowanie przyczyny powstawania zrogowaceń ma dla podologa kluczowe znaczenie. Jeśli powodem dolegliwości nie są bodźce zewnętrzne, należy uświadomić klientowi konieczność zwrócenia się do lekarza i rozpoczęcie terapii, ponieważ zabiegi przeprowadzane w gabinecie podologicznym ograniczają się jedynie do usuwania symptomów.

Terapia zrogowaciałego naskórka

Zabiegi wykonywane przez podologa polegają na ostrożnym usunięciu i oszlifowaniu nadmiernie zagęszczonej, twardej skóry. Ich celem jest przywrócenie skórze normalnej elastyczności.

W przypadku usuwania zrogowaceń, przy pomocy skalpela bądź frezarki, należy zwracać baczną uwagę, aby pozostawić zawsze pewną warstwę ochronną dla leżących poniżej warstw skóry. Jeśli zrogowacenia naskórka zostaną usunięte zbyt radykalnie, skóra dążyć będzie do wytworzenia nowej, grubszej warstwy ochronnej. Uzyskamy efekt przeciwny do zamierzonego – ponowne rogowacenie skóry będzie postępować szybciej. Jeśli naskórek będzie zbyt cienki, może dojść do bolesnych pęknięć, które przeważnie bardzo źle się goją.

Równie ważne jest staranne i dokładne usuwanie zrogowaceń naskórka. Nie wolno pozostawiać żadnych nierówności, ponieważ pozostawione krawędzie zrogowaciałej skóry prowadzą do powstawania złogów, a w rezultacie do tworzenia się odcisków (nagniotków) i brodawek stóp. Dotyczy to w szczególności obszarów podeszwowych (plantar) i stawów proksymalnych palców stopy. Konsekwencją nieumiejętnie przeprowadzonego zabiegu może być stan zapalny zrogowaciałej skóry. Predestynowany pod tym względem jest obszar podeszwowy (plantar) stawów proksymalnych palców stopy. W początkowym stadium zapalenia można pomóc naświetlaniem ozonem, okładami i opatrunkami z maściami gojącymi. Niezwykle ważne jest prawidłowe opatrzenie obszaru zapalenia, oraz stosowanie opatrunków odciążających. Dopiero po ustaniu ostrych objawów zapalenia można przystąpić do ponownych zabiegów. Jeśli pomimo terapii doszło do ropnego zakażenia, konieczna jest wizyta u lekarza.

Warunkiem sukcesu kuracji jest przestrzeganie zaleceń, co do codziennej pielęgnacji stóp:

  • spożywanie odpowiedniej ilości wody,
  • noszenie obuwia i skarpet wykonanych z naturalnych surowców,
  • codzienne mycie skóry stóp pod bieżącą letnią lub ciepłą wodą,
  • kąpiele stóp w letniej lub ciepłej wodzie z dodatkiem środków poprawiających krążenie,
  • masaże stóp, celem ich lepszego ukrwienia, szczotkowanie skóry miękką szczoteczką,
  • systematyczne stosowanie indywidualnie dobranych preparatów pielęgnacyjnych.

Szczególnie godne polecenia są:

  • maści typu „schrunden”, które każdy z producentów preparatów do pielęgnacji stóp ma w swojej ofercie – łagodzą, uelastyczniają i natłuszczają skórę, zapobiegając utracie wilgoci,
  • preparaty propolisowe – działają antyseptycznie, kojąco i przyspieszają regenerację naskórka,
  • balsamy zawierające salicyl – normalizują proces odnowy skóry, zapobiegają powstawaniu rogowaceń.

Właściwy dobór preparatów do pielęgnacji domowej determinuje powodzenie terapii. Należy wybierać produkty o lekkiej konsystencji, które łatwo wnikają w naskórek, eliminując napięcia i nierówności.

Ta strona została znaleziona dzięki:

  • zrogowaciały naskórek
  • twardy naskórek na stopach
  • nadmierne rogowacenie skóry
  • żółta skóra na stopach
  • rogowacenie naskórka
  • rogowacenie skóry na stopach